Soms voelt het alsof er te veel aan staat. Het licht, het geluid, de geur van koffie, iemand die praat, een stoel die schuift. Voor de meeste mensen zijn dat achtergrondgeluiden, vage details die ergens in de verte verdwijnen. Maar voor anderen is elke prikkel even belangrijk, zonder filter, zonder pauze.

Wat is prikkelverwerking of sensorische informatieverwerking? De hele dag door krijgen onze hersenen miljoenen prikkels te verwerken. Wat we zien, horen, ruiken, proeven of voelen, maar ook wat er in ons lijf gebeurt: onze ademhaling, honger, een volle blaas, gespannen spieren. Alles wordt doorgestuurd naar de hersenen, die moeten beslissen: wat is belangrijk of wat is minder belangrijk en kan wachten?

Gelukkig doet ons brein dat meestal vanzelf. Het filtert de onbelangrijke prikkels weg. Zo voel je niet de hele dag je sokken, hoor je de koelkast niet zoemen en vergeet je even dat je honger hebt terwijl je een goed gesprek voert. Totdat dat filter hapert.

Mensen met prikkelverwerkingsproblemen ervaren de wereld anders. Hun filter laat soms te veel door of juist te weinig. Geluiden kunnen harder klinken, licht feller schijnen, aanraking intenser voelen. En dat is vermoeiend. Stel je voor dat je een gesprek probeert te volgen terwijl elk tikje van een klok, elk geluid van buiten, en het patroon van iemands blouse allemaal even belangrijk lijken. Er staat dan letterlijk een file in je brein.

Die overprikkeling kan leiden tot onrust, spanning of de bekende vecht-, vlucht- of verstijvingsreacties. Het lichaam reageert alsof er gevaar dreigt.

Gelukkig zijn er manieren om het lichaam te helpen die rust terug te vinden. Diepe druk, zoals een stevige knuffel of een Squease-drukvest, kan het zenuwstelsel kalmeren. Het geeft het lichaam het signaal: je bent veilig. En als het lichaam dat weet, ontstaat er weer rust en ruimte in je brein.

Prikkelverwerking is iets wat we allemaal doen, 24 uur per dag. Maar voor wie dat niet vanzelf gaat, kan een beetje hulp het verschil maken tussen chaos en kalmte.